Постојат спортски моменти кои ја надминуваат играта. Моменти кои прераснуваат во колективно сеќавање, врежано во срцето на еден цел народ. За Македонија, тој момент се случи на 4 јуни 2017 година во „Ланксес Арената“ во Келн кога Вардар стана Шампион на европа. Часовникот отчукуваше буквално три секунди пред крајот на финалето во Лигата на шампионите против моќниот и прескап Пари Сен Жермен (ПСЖ). Резултатот беше израмнет, 23:23. Тогаш, топката стигна до десното крило, Иван Чупиќ. Со ладнокрвност на врвен стрелец, Чупиќ упати удар кој ја скина мрежата на ПСЖ, носејќи го финалниот звук на сирената и експлозија од емоции која се слушна од Келн па сè до секој плоштад, улица и дом во Македонија. Вардар стана ракометен Шампион на Европа!
Ова не беше само обична победа, туку крунисување на една приказна за непокорот, која и денес буди морници кај секој вљубеник во спортот.
Тактичкиот генијалец кој прозборе македонски: Раул Гонзалез
Зад овој историски успех стоеше еден човек со мирен израз, но со неверојатен шаховски ум на клупата – шпанскиот стратег Раул Гонзалез. Популарниот „Ел Команданте“ не беше само тренер; тој стана дел од македонското семејство. Неговата посветеност кон клубот и кон државата се огледаше во неговиот огромен респект кон културата – тој за кратко време научи да зборува македонски јазик.
Раул ги држеше легендарните тајм-аути на чист македонски јазик, цртајќи ги акциите со зборовите: „Имаме време, полека, играме шест на шест…“ Неговата филозофија беше дека јазикот е клучот за интеграција и почит. Со тоа ги сруши сите бариери во соблекувалната и создаде совршен ракометен механизам, каде секој играч точно знаеше што треба да прави во секоја секунда од натпреварот.
Единството како најсилно оружје
Она што го направи Вардар европски првак не беа милионските договори, туку неверојатното, нераскинливо единство на екипата. Тоа беше мултинационален состав со ракометари од Македонија, Хрватска, Србија, Русија, Шпанија, Бразил и Црна Гора. На хартија – различни јазици и карактери, но на теренот – едно срце кое чукаше во ист ритам.
Кога играше Вардар, немаше индивидуалци. Секој беше подготвен да „ги остави коските“ во одбраната за својот соиграч. Во соблекувалната владееше другарство какво што ретко се гледа во професионалниот спорт. Тие беа семејство кои заедно ги делеа притисоците, финансиските кризи, падовите и на крајот – најголемата спортска слава. Токму таа хемија и меѓусебна верба беа пресудни кога се кршеше резултатот во полуфиналето против Барселона и во големото финале против ѕвездите на ПСЖ.
Хероите на нацијата: Златниот состав на Вардар
Секој од овие играчи заслужува да биде запишан со златни букви во историјата на македонскиот спорт:
- Голмани: Несовладливиот Арпад Штербик, кој правеше чуда на голот кога беше најпотребно, Страхиња Милиќ и Даниел Ѓорѓевски.
- Леви крила: Руската машина Тимур Дибиров и домашниот борец Владо Недановски.
- Десни крила: Херојот на финалето Иван Чупиќ и сигурниот Даниил Шишкарев.
- Пивоти: Капитенот и икона на клубот, Стојанче Стоилов, снажниот Мијајло Марсениќ и бразилскиот гигант Рожерио Мораеш.
- Бекови: Ракометниот „мозок“ Лука Циндриќ, искусниот Жоан Канелас, „бомбардерот“ Вуко Борозан, борбениот Алекс Дујшебаев, експлозивниот Хорхе Македа и министерот за одбрана Илија Абутовиќ.
Моментот кога времето запре (Видео)
За да се разбере тежината на овој успех, мора постојано да се навраќаме на тие последни 15 секунди од натпреварот. ПСЖ израмнува преку Даниел Нарсис на 23:23. На семафорот остануваат уште само седум секунди. Раул Гонзалед не бара тајм-аут, тој верува во своите момци. Лука Циндриќ ја зема топката, ја влече целата одбрана на ПСЖ кон себе и во последен миг ја испраќа топката на десната страна кон Чупиќ.
Останатото е историја. Погледнете ја оваа снимка, слушнете го крикот на коментаторот и еуфоријата која никогаш нема да избледне:
Овој Вардар покажа дека кога се работи со срце, кога тимот е обединет како еден и кога се верува до последната секунда, соништата стануваат реалност. Скопје и Македонија со денови славеа на плоштадите, приредувајќи пречек кој играчите го паметат цел живот. Ова сеќавање вечно ќе остане инспирација за идните генерации.
Вака беше на плоштад атмосферата.
Доколку сакате да прочитате нешто повеќе за индивидуалните успеси на нашите спортисти имаме повеќе написи во категоријата Спорт.
