Бремената жена (го погледнува детето, па го погледнува таткото кој сè уште ги држи рацете на лицето, и се насмевнува): „Знаеш што, мали… во право си.“
Синчето (вчудовидено): „Стварно?!“
Бремената жена: „Да. Само што ова не е диња, туку е лубеница. А знаеш ли кој ме натера да ги голтнам семките?“
Синчето: „Кој?“
Бремената жена (покажува со прст директно во таткото): „Па овој човек што стои до тебе и се крие со рацете! Кажи му на тато дека е крајно време да си дојде дома кај децата, наместо по цел ден да шета со тебе по пазари!“
Таткото (шокирано ги трга рацете од лицето, пребледува и почнува да пелтечи): „Ама госпоѓо… јас првпат во животот ве гледам… ве молам, не се шегувајте така, детето ќе каже на мајка му!“
Бремената жена (се врти со купувачките и си заминува со гласна смеа): „Епа, другпат внимавај какви приказни му кажуваш на детето!“
