„Проблемот е во тоа што бараме некој со кој што ќе остариме, а тајната е во тоа да најдеме некој со кој можеме да останеме деца.“ – Овие зборови на легендарниот Чарлс Буковски удираат директно во сржта на модерните врски. Во свет каде што сите брзаат да пораснат, да изградат кариера и да ги исполнат општествените калапи, Буковски нè потсетува на една подлабока, заборавена вистина за љубовта.
Но, што всушност значи оваа порака и како да ја примениме во нашето секојдневие?
Содржина на статијата
Стареењето доаѓа само, ама забавата ја бираш ти
Да најдеш некој со кој ќе остариш е лесниот дел. Буквално само треба да помине време. Прашањето е, што правите со тоа време? Ако врската ви се сведе само на менаџирање обврски, плаќање сметки и дебати кој ја испил последната лименка Кока-Кола, тогаш честитки — официјално станавте досадни возрасни луѓе.
Буковски вика дека поентата е во нешто друго. Поентата е да најдеш партнер пред кој немаш срам.
Што значи да „останеш дете“ во една врска?
Да се биде дете во контекст на врската не значи неодговорност или незрелост. Тоа значи задржување на детската љубопитност, чистата радост и автентичноста.
- Чиста емоција без калкулации: Децата не сакаат со услов. Тие сакаат со целото срце. Да најдеш некој со кој ќе останеш дете значи да ја тргнеш одбранбената кочница и да дозволиш да бидеш сакан без маски.
- Светот како игралиште, а не како товар: Кога сте со вистинскиот партнер, дури и најдосадните обврски (како пазарување во маркет) можат да станат забавна авантура.
Најдобар сојузник против сивилото
Светот надвор е доволно напорен, сериозен и полн со стрес. Сметките мора да се платат, обврските мора да се завршат. Токму затоа, кога ќе си дојдеш дома, ти треба сојузник за игра, а не уште еден менаџер што ќе ти држи лекции.
Врските кои траат најдолго не се оние каде што луѓето се совршено сериозни, туку оние каде што двајцата партнери успеале да си го сочуваат она детското во себе. Затоа што брчките на лицето се неизбежни, ама брчките на духот се избор.
Најдете си го вашиот партнер во „градинката“. Некој кој ќе ве држи за рака кога е тешко, ама и некој кој без размислување ќе се попрска со вода со вас додека миете садови. Тоа е вистинската комбинација. Како и да е тука мора да го спомнеме и стихот на Рибља Чорба “Теоретски љубав лепо звучи, малчице је другчије у пракси” да се најде ваква комбинација и да се одржи истата е навистина тешка работа. Секоја чест на оние кои успеале и успеваат да останат деца во светот на возрасните. И секако вреди да се обидиме да го пробудиме и задржиме детето во сите нас. А колку ќе успееме во тоа зависи од секој нас посебно и од нашите приоритети. Затоа ставете го внатрешното дете на врвот на листата па што биде нека биде!
